afdrogen

Dutch

Etymology

From af +‎ drogen.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɑfdroːɣə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: af‧dro‧gen

Verb

afdrogen

1. (transitive) to dry off, particularly with a towel

   Droog jij de vaat af? ― Will you dry off the dishes?

   Ik heb mijn haar niet goed afgedroogd na het zwemmen. ― I didn't dry off my hair properly after swimming.

2. (transitive) to defeat overwhelmingly
3. (transitive, informal) to beat up

Conjugation

Conjugation of afdrogen (weak, separable)
infinitive	afdrogen
past singular	droogde af
past participle	afgedroogd
infinitive	afdrogen
gerund	afdrogen n
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	droog af	droogde af	afdroog	afdroogde
2nd person sing. (jij)	droogt af, droog af2	droogde af	afdroogt	afdroogde
2nd person sing. (u)	droogt af	droogde af	afdroogt	afdroogde
2nd person sing. (gij)	droogt af	droogde af	afdroogt	afdroogde
3rd person singular	droogt af	droogde af	afdroogt	afdroogde
plural	drogen af	droogden af	afdrogen	afdroogden
subjunctive sing.1	droge af	droogde af	afdroge	afdroogde
subjunctive plur.1	drogen af	droogden af	afdrogen	afdroogden
imperative sing.	droog af
imperative plur.1	droogt af
participles	afdrogend	afgedroogd
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

• afdroger

Anagrams

• afgerond, drogen af