Přeskočit na obsah

Januš Antonín Wiśniowiecký

Z Wikipedie, otevřené encyklopedie
Januš Antonín Wiśniowiecký
Narození14. června 1678
Lvov
Úmrtí16. ledna 1741 (ve věku 62 let)
Lvov
Místo pohřbeníKatedrála Nanebevzetí Nejsvětější Panny Marie
bazilika Proměnění Páně v Kremenci
Kostel svatého Antonína ve Lvově
Povoláníkastelán
OceněníŘád bílé orlice (1717)
Nábož. vyznáníkatolická církev
ChoťTeofila Leszczyńská (1703–1741)[1][2]
DětiFrantiška Uršula Radziwiłłová[3]
Aniela Wiśniowiecká[4]
RodičeKonstanty Krzysztof Wiśniowiecki[5] a Anna Dolská[5]
RodWiśniowiečtí
PříbuzníMichał Serwacy Wiśniowiecki (bratr)
Jan Tadeáš Radziwiłł[6], Kateřina Karolína Radziwiłłová[7][6], Karel Stanislav Radziwiłł[6], Teofila Konstancja Morawská[6], Michał Krzysztof Radziwiłł[8], Anna Radziwiłłová[6] a Ludwika Radziwiłłová[6] (vnoučata)
Funkcepinský starosta (1695–1701)
litevský velký číšník (1697–1699)
litevský dvorský maršálek (1699–1702)
kremenecký starosta (od 1701)
vilniuský kastelán (1702–1703)
 více na Wikidatech
ZnakZnak
Logo Wikimedia Commons multimediální obsah na Commons
Některá data mohou pocházet z datové položky.

Januš Antonín Wiśniowiecký (polsky Janusz Antoni Wiśniowiecki, 14. června 1678 Lvov16. ledna 1741 tamtéž) byl polsko-litevský šlechtic, kníže z polsko-rusínského šlectického rodu Wiśniowieckých, litevský a polský dvorní maršál (1699–1702), kastelán vilenský (1702–1703), později vojvoda vilenského kraje (1704–1706), vojvoda a kastelán krakovský.

Životopis

[editovat | editovat zdroj]

Narodil se ve Lvově jako syn Konstantina Kryštofa Wiśniowieckého a Anny Chodorowské.

Manželství a potomci

[editovat | editovat zdroj]

Byl ženatý s Teofilou Leszczyńskou, s níž měl dceru Uršulu Františku (1705–1753), později provdanou za Michala Kazimíra Radziwiłła zv. Rybeńko

V tomto článku byl použit překlad textu z článku Janusz Antoni Wiśniowiecki na francouzské Wikipedii.

  1. Ilona Czamańská: Wiśniowieccy: monografia rodu. Poznaň: Wydawnictwo Poznańskie. 2007. ISBN 978-83-7177-229-0.
  2. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. I, Województwo wileńskie XIV‒XVIII wiek. Varšava: Wydawnictwo DiG. 2004. ISBN 83-7181-305-8.
  3. Ilona Czamańská: Wiśniowieccy: monografia rodu. Poznaň: Wydawnictwo Poznańskie. 2007. ISBN 978-83-7177-229-0.
  4. Ilona Czamańská: Wiśniowieccy: monografia rodu. Poznaň: Wydawnictwo Poznańskie. 2007. ISBN 978-83-7177-229-0.
  5. 1 2 Ilona Czamańská: Wiśniowieccy: monografia rodu. Poznaň: Wydawnictwo Poznańskie. 2007. ISBN 978-83-7177-229-0.
  6. 1 2 3 4 5 6 Ilona Czamańská: Wiśniowieccy: monografia rodu. Poznaň: Wydawnictwo Poznańskie. 2007. ISBN 978-83-7177-229-0.
  7. Leo van de Pas: Genealogics.org. 2003.
  8. Ilona Czamańská: Wiśniowieccy: monografia rodu. Poznaň: Wydawnictwo Poznańskie. 2007. ISBN 978-83-7177-229-0.

Externí odkazy

[editovat | editovat zdroj]