Alegorija
Alegorija[1] (grč. allegoria = prenesen govor) jest stilska figura najčešće svrstavana u figure misli, jer se njome direktno rečeno odnosi na nešto drugo, uz pretpostavku da se pjesnička slika ili priča može objasniti pojmovima. Kao prenošenje značenja srodna je metafori, ali u staroj retorici uglavnom je vladalo mišljenje da zahtijeva veću cjelinu od pojedine riječi, što omogućuje da se vrline, strasti ili prirodne pojave opisuju kao osobe, odnosno da se, npr., putovanje u prostoru shvati kao proces duhovnog sazrijevanja. Naziv se također koristi u širem smislu kao oznaka svakog lika ili prikaza u kojem se može razabrati pojmovno objašnjenje (npr., djevojka s vagom kao alegorija pravde), ali i za pojedine književne žanrove koji su naročito njegovani u srednjem vijeku i baroku. Ponekad se shvata kao i načelo koje prožima neke književne vrste, poput basne, ili, pak, pojedina djela u kojima se jasno razabire odnos prema kritici ili potvrđivanju nekog poznatog učenja.[2]
Također pogledajte
[uredi | uredi izvor]Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ "Allegory | Definition, Examples, & Facts | Britannica". www.britannica.com (jezik: engleski). Pristupljeno 15. 9. 2023.
- ↑ Solar, Milivoj (2007). Književni leksikon. Zagreb: Matica Hrvatska. str. 11. ISBN 978-953-150-780-6.
