Jump to content

piņ

From Wiktionary, the free dictionary

Livonian

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Finnic *peni, derived from Proto-Finno-Permic *penä. Cognates include Finnish peni, Northern Sami beana, Võro pini.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈpiˀɲ/, [ˈpiˀɲ]

Noun

[edit]

pi’ņ

  1. dog
    • 2012–2013, “piņ”, in Tiit-Rein Viitso, Valts Ernštreits, editors, Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1], Tartu, Riga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra:
      neiku piņīd utābõd īd tuoizõn vastõ
      like dogs, barking at each other
    • 2012–2013, “piņ”, in Tiit-Rein Viitso, Valts Ernštreits, editors, Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[2], Tartu, Riga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra:
      piņkõks õŗštõ
      to sic a dog [on someone]
    • 2012–2013, “piņ”, in Tiit-Rein Viitso, Valts Ernštreits, editors, Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[3], Tartu, Riga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra:
      jemā sīetõb piņņõn leibõ
      mother is feeding the dog bread

Declension

[edit]
Declension of pi’ņ (64)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) pi’ņ piņīd
genitive (genitīv) pi’ņ piņīd
partitive (partitīv) pi’ņņõ piņīdi
dative (datīv) pi’ņņõn piņīdõn
instrumental (instrumentāl) pi’ņkõks piņīdõks
illative (illatīv) pi’ņņõ piņīž
inessive (inesīv) pi’ņšõ piņīs
elative (elatīv) pi’ņštõ piņīst

See also

[edit]

References

[edit]
  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “pi’ņ”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[4] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra